Nieuws

Zoeken



UITGELICHT:
Berichten uit de voormalige Sovjet-Unie


Nieuws
Verwacht
Recent verschenen

informatie voor de BOEKHANDEL

Contact


NON-FICTIE
discussie pensioenen
actueel
geschiedenis
(auto)biografiën
media
buitenland
economie
Willem Oltmans


SERIES
Berichten uit de voormalige SU
Vergeten verleden
Vlugschriften


IN SAMENWERKING MET
Humanistisch Historisch Centrum
De Vrije Gedachte


JURIDISCH
FILOSOFIE & KUNST


FICTIE
Proza
Poëzie
Toneel
Waargebeurde verhalen
politieke proza/essays
kinderboeken

Poesjkin
Shakespeare
Sonja Prins
Guus Houtzager

LITERAIRE VERTALINGEN
Russisch
Engels
Spaans


DISTRIBUTIE


IMPRINT
Uitgeverij Schokland
Béatrice Smeets


Uitverkocht
Divers

In memoriam

nieuwsdienst

Van tijd tot tijd sturen wij per e-mail een nieuwsbrief rond. Aanmelden, afmelden en wijzigingen doorgeven kan via dit e-mailadres: nieuws@papierentijger.org

facebook

word lid van de vriendenclub



verwacht

verwacht

verwacht

 


 


Recensie BN DeStem - De Kersenboomgaard

Editie Zeeuws-Vlaanderen

door Jeanette Vergouwen

Klik voor het hele artikel


 


Zannekin - recensie „Belgium dat is Nederlandt”

Klik door voor de recensie

Zannekin door Leo E.J. Callens

nr. 4-2014

 

 

 

 


 


Hans Boland weigert prijs

Hans Boland, wiens vertalingen van Alexandr Poesjkin door Papieren Tijger worden uitgegeven, weigert de zeer eervolle Poesjkin-medaille, die hem 4 november 2014 zou worden uitgereikt door de Russisiche president Poetin. De medaille wordt uitgereikt voor verdiensten voor kunst, wetenschap en onderwijs.

Hieronder zijn brief met uitleg over zijn weigering. (In het Nederlands en Russisch)

 

Zeer geachte heer Voronin,

Het valt me zwaar te moeten reageren op uw edelmoedige, ontroerende en buitengewoon vleiende uitnodiging. Helaas ben ik niet in staat deze te accepteren.

         Graag zou ik geloven dat u mij geen ondankbaarheid of zelfs onfatsoen zult verwijten. Maar ik moet eerlijk zijn tegenover mijn geweten, tegenover de nagedachtenis van mijn ouders en tegenover u.

         Als vertaler van bijna het volledige werk van Poesjkin, gedrenkt in zijn geest en mijzelf bijna zijn schim wanend, kan ik niet anders dan oprecht zijn en nergens doekjes om winden; als vurige apostel – een beter woord vind ik niet – van Anna Achmatova, voor wie ik een grenzeloze eerbied koester, moet ik hard zijn wanneer de waarheid dat verlangt.

         Een dergelijk eerbetoon zou ik in de grootst mogelijke dank ontvangen, ware daar niet uw president, wiens gedrag en denkwijze ik veracht en haat. Hij vormt een zeer groot gevaar voor de vrijheid en vrede op onze planeet. God geve dat zijn ‘idealen’ een spoedige en volledige vernietiging tegemoet gaan. Iedere relatie tussen hem en mij, tussen zijn naam en die van Poesjkin, is walgelijk en onverdraaglijk.

Nogmaals wil ik benadrukken dat mijn weigering ook mijzelf groot verdriet doet en dat ik gedwongen ben tot deze stap ondanks het respect en de dankbaarheid waartoe u mij verplicht.

 

Oprecht de uwe,

Hans Boland,

Amsterdam, 29-VIII-2014

 

 

Многоуважаемый господин Воронин,

Мне очень тяжело отвечать Вам на Ваше благородное, трогательное и чрезвычайно лестное приглашение. Но увы! я никак не могу принимать его.

            Мне очень хотелось бы верить, что Вы не будете упрекать меня в неблагодарности или даже в хамстве. Но я  должен быть искренним – перед своей совестью, перед памятью своих родителей, и перед Вами.

            Как переводчик почти полного собрания сочинений Пушкина, пропитанный его духом и чувствуя себя чуть ли не его тенью, я не могу не быть честным и прямым; как пламенный апостол – более подходящего слова не найду – Анны Ахматовой, к которой я питаю неограниченное уважение, я должен быть жестким, если правда того требует.

            Подобный знак чести я бы принимал с глубочайшей благодарностью – если бы не Ваш президент, поведение и образ мышления которого я презираю и ненавижу. Он представляет собой огромную опасность для свободы и мира нa нашей планете. Дай Бог, чтобы его «идеалы» в скором времени встретились с полной разрухой. Любое отношение между ним и мной, между его именем и именем Пушкина, будет мне отвратительным и невыносимым.

Еще раз хочу подчеркнуть, что отказ от этой великой чести очень печалит и меня самого, и что я принужден к этому шагу несмотря на уважение и благодарность, к которым Вы меня обязываете своей благосклонностью ко мне,

искренне Ваш

Ханс Боланд,

Амстердам, 29-VIII-2014.


Link naar vertalingen Hans Boland

Link naar artikel NRC 6-9-2014

Kijk voor meer artikelen op de facebook-pagina van Papieren Tijger.


Artikel in Trouw

9 september 2014 - door Hans Boland


 


Recensie Volkskrant.nl - De Lachende Man

18-01-2014

door Wineke de Boer

Scènes die je de rest van je leven bijblijven, nu in het Nederlands

In het begin van Victor Hugo's roman De lachende man dwaalt het 10-jarig jongetje Gwynplaine over een met sneeuw bedekte vlakte aan de kust van Engeland. Hij is blootsvoets, de grove kiel die hij draagt is het enige nog droge aan zijn lijf. Het waait, het sneeuwt, het is midden in de nacht. Het jongetje zoekt mensen om hem te helpen maar vindt iets heel anders: een met pek bestreken lijk dat bungelt aan een galg. Wat later ziet hij een doodgevroren moeder met een zuigeling nog aan de borst en wanneer hij uitgeput aankomt bij een stadje, blijven alle deuren voor hem gesloten. Kortom: voor subtiliteiten moet je bij Hugo niet zijn.

Toch ga je, ook als 21ste-eeuwer, helemaal met hem mee. Het toont het meesterschap van de Franse volksschrijver. De lachende man (L'Homme qui rit) verscheen in 1869 en is geschreven tijdens Victor Hugo's ballingschap op het kanaaleiland Guernsey. Het zeshonderd pagina's tellende boek is nu door Tatjana Daan voor het eerst in het Nederlands vertaald. Daan voorzag haar vertaling van meer dan vijfhonderd voetnoten. Die zijn nodig ook. Geen Franse sociale roman immers, zonder een lesje politieke geschiedenis. Hugo situeert zijn verhaal aan het eind van de 17de eeuw, 'in de tijd dat mensen een beetje meer wolven waren dan nu. Maar veel scheelt het niet'.

Na de helse sneeuwtocht is er redding. Filosoof, kwakzalver en misantroop Ursus ontfermt zich over Gwynplaine en de door hem meegenomen baby. Ze worden gelukkig samen. Van Engelse 'lords' en hun minnaressen, het gekonkel aan het hof en de intriges hebben zij geen weet. Hoewel Gwynplaine niet is wie hij dacht te zijn, is De lachende man geen klassiek 'rags to riches'-verhaal. Daarvoor is Hugo te realistisch, te bitter ook.

Heerlijk om weer eens deze schrijver te lezen die mateloos hoog inzet, zijn tomeloze energie en zijn kwaadheid over onrecht kan omzetten in huiveringwekkende scènes die je de rest van je leven bijblijven.


 


NBD recensie „Belgium dat is Nederlandt”

door L. van der Hulst

Hugo de Schepper (1934) is historicus en emeritus hoogleraar. In dit boek onderzoekt hij de ontwikkeling van de identiteit in de Lage Landen tussen 1200 en 1800. Volgens De Schepper is er in de eerste eeuwen van die periode eerder sprake van een oost-west (platteland-stad, binnenland-kust) dan een noord-zuid tegenstelling. De noordelijke en zuidelijke Nederlanden vormden een culturele eenheid. Hij analyseert het gebruik van territoriale aanduidingen in documenten, literatuur en cartografie. Veel daarvan zijn in het boek afgebeeld. De termen Belgicum en Nederlandt zijn daarin synoniemen.

De Schepper betoogt dat het identiteitsbesef zich na de vrede van Munster (1648) in het noorden en zuiden verschillend ontwikkelde. De Schepper heeft kritiek op de geschiedschrijving vanaf 1830 die te deterministisch is. Historici hebben in zijn ogen geredeneerd vanuit de natiestaten Nederland en België. De stelling van De Schepper is prikkelend.


 


NBD recensie Herstel de Kringloop!

door Beitj van Ek

De crisis in Europa zorgt voor ernstige verstoringen van de kringloop ophet gebied van kosten van vergrijzing, pensioenen, zorgkosten, woon- en werksituaties enzovoort. Dit pamplet geeft voorstellen voor de aanpak hiervan op grond van lessen die uit het verleden getrokken kunnen worden.

Hoofdstuksgewijs wordt beschreven wat er in een bepaald jaar gebeurde op economisch/sociaal gebied in Europa maar vooral Nederland en de 'les' die daaruit getrokken kan worden. Zo wordt bijvoorbeeld in 1945 de verzorginsstaat behandeld, in 1968 de jeugdige samenlevingen in 2011 het pensioenstelsel. Het boekje eindigt met een negental uitgewerkte voorstellen die moeten aanzetten tot het weer in evenwicht brengen van de maatschappij. Voor ieder die op politiek, economisch of sociaal gebied mee wil denken en werken aan het verbeteren van de maatschappelijke status van Europa is dit boekje een prikkelende basis om de discussie aan te zwengelen.


 


NBD recensie Van Der Decken

door Bram van der Wurff

Navertelling als novelle van de sage van de Vliegende Hollander in de ik-stijl, waarin de schim van schipper Van der Decken, op zijn stuurloos spookschip, zonder bemanningsleden over de oceanen zwalkt. In een continue stroom van gedachten rechtvaardigt hij zijn liefde voor de zee, zijn atheïstische verhouding ten aanzien van God, zijn houding ten opzichte van de VOC, en de relatie met zijn vrouw en vooral met zijn zoon. Op het moment dat iemand (fictief?) aan boord komt, zet de auteur in het indringende verhaal de toch al knappe dialogen meer vertellend in. Zonder veel voorkennis over Nederland in de 17e eeuw goed te volgen.

 

 


 


Lezing Sander Boelens op YouTube

Lezing Sander Boelens tijdens de Pensioendialoogdag

Sander Boelens, onafhankelijk socioloog, vertelt tijdens de PGGM Pensioendialoog aan de hand van verschillende wetenschappelijke onderzoeken over wat groepsgedrag doet met draagvlak.

Website Sander Boelens


 


wereldburger.tv

advertentie







Recensie BN DeStem - De Kersenboomgaard

BN DeStem
Zeeuws-Vlaanderen
september 2014

Zannekin - recensie „Belgium dat is Nederlandt”

nr. 4-2014

Hans Boland weigert prijs
Recensie Volkskrant.nl - De Lachende Man
NBD recensie „Belgium dat is Nederlandt”
NBD recensie Herstel de Kringloop!
NBD recensie Van Der Decken
Lezing Sander Boelens op YouTube
wereldburger.tv
advertentie
Developed with QwikZite (version 1.12)