TER HERINNERING



UITGELICHT:
Guus Houtzager


HOME
VERWACHT
RECENT VERSCHENEN
informatie voor de BOEKHANDEL
AUTEURS & RECENSIES:
• Auteurs A-B
• Auteurs C-K
• Auteurs L-R
• Auteurs S-Z

CONTACT


NON-FICTIE

NIEUWE GESCHIEDENIS
• memoires Willem Oltmans
GESCHIEDENIS
ECONOMIE
JURIDISCH
ACTUALITEIT
VLUGSCHRIFTEN


FICTIE

PROZA
POËZIE
TONEEL
WAARGEBEURDE VERHALEN
POLITIEKE PROZA/ESSAYS
KINDERBOEKEN


LITERAIRE VERTALINGEN
RUSSISCH
ENGELS
SPAANS
FRANS


SAMENWERKING

HUMANISTISTEN
VRIJDENKERS


IMPRINT

UITGEVERIJ SCHOKLAND
UITGEVERIJ BÉATRICE SMEETS


DISTRIBUTIE
SAM BROERSMA
ELISABETH GREBER
RONDOS


UITVERKOCHT

IN MEMORIAM

In hun boeken blijven ze.

 

 

 

Guus Houtzager
31-03-2018

11 mei 1955 - 31 maart 2018

 

Tranen

Tranen, nooit goed in geweest.
Nu komen ze steeds, ongelegen.
Ze steken en bijten het meest
als ik denk dat ik ben ontstegen
aan mijn verdriet, word overvallen
door een moment van geluk.
Zo bang ben ik dat het stuk
gaat en mij zal ontvallen.

Guus Houtzager


Conrad van de Weetering
16-10-2017

31 maart 1929 - 16 oktober 2017

Conrad van de Weetering was danser, choreograaf en schrijver. In december 2016 bracht hij  vertalingen van Luigi Pirandello's toneelstukken Zes personages op zoek naar een schrijver, Ieder op zijn manier en Vanavond improviseren wij bij ons uit onder de noemer Dramatisch drieluik.

In de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw was Conrad een beroemd balletdanser. Hij schreef  verschillende boeken over dansen. Als dichter was hij aangesloten bij de befaamde Eijldersdichters uit Amsterdam met wie hij in april 2017 nog optrad in Café Het Hijgend Hert in Breda.

 

Hoe belangrijk dichten voor Conrad was blijkt uit het feit dat hij op zijn ziekbed, minder dan drie weken voor zijn overlijden, onderstaand gedicht voordroeg aan enkele poëzievrienden.

Een feest

Ik danste de hele wereld rond
omdat ik dansen het mooiste vond
maar nu mijn lichaam
niet meer alles kan wat ik bedenk,
dans ik alleen nog in de geest
zoals je gedichten schrijft,
gedichten leest,
ook dit dansen
is een feest.

 

 

 

 


Marc Ouwerling
07-12-2015

8 augustus 1954 - 7 december 2015

Marc bracht in 1988 zijn dichtbundel De Gemorste Tijd bij ons uit.

In hetzelfde jaar verscheen van hem en Rutger Lokin het fotodocument De stilte en de echo, over de overblijfselen van Duitse vernietigingskampen in Polen.

 

 

Necrologie BN DeStem

 

 


De Gemorste Tijd

Over het vasteland
ben ik hierheen gereisd: waar
het water het opgeeft en het zand
wordt gemaskeerd, waar in

een nooit aflatend ritme op de vloedlijn

schijnbewegingen worden uitgevoerd.
Ik zal er wachten tot uit de Tuin
de slang verdreven is – een wachten

op de eilanden, totdat deze,
door passaten naderbij gedreven,

versmelten met onze kusten. Kom,
laat me je in die tussenliggende tijd
vertellen hoe een en ander in elkaar steekt:
de verhoudingen tussen grootmachten
of, op kleinere schaal, die tussen

flatbewoners. Ik zou je kunnen schetsen
wat er zich van minuut tot minuut
afspeelt in volkstuintjes
met hoge coniferen – borsten
van brons en transistor met wedstrijdverslag

en weerbericht. Ken je overigens
de historie van de man
die een naam heeft gekrast
in een van de ceders van Libanon?
Of het verhaal van de zonaanbidders

op de stranden van Gallipoli?
Sectie moet nog uitwijzen
of het hier om een oorlog ging…
Zie je, de vloed zet op,
Stomme vanzelfsprekendheid.

Wanneer om mij heen,
na zoveel jaren, de tijd is geluwd
zal er niemand zijn die vraagt
hoe het ginder was: waar het geweten
schroeit, de wind de huid verdort,

waar sindsdien voorgoed gezwegen wordt.
Nog steeds verglijdt de tijd,
zwelt achter mij –
zie je, er zitten krassen in de lucht,
ik moet even niet hebben opgelet.

 

 

 

 


Marcel van Beurden
29-10-2012

30-12-1966 - 29-10-2012

Marcel van Beurden bracht in 2004 zijn boek Het buitenaardse raadsel uit bij Papieren Tijger.

 

Marcel was freelance publicist van met name populair-wetenschappelijke artikelen, onder andere in Skepter en Psychologie Magazine.

Behalve schrijver van non-fictie was hij ook dichter. Hij won een gedeelde tweede plaats in de Tilburgse Poëzieprijs 2002, en de eerste CuBra-Literatuurprijs voor poëzie. Zijn poëzie werd gepubliceerd in Leydraden en Meelij & Afschuw.

Beroepshalve was Marcel jobcoach, deed bemiddeling en begeleiding van arbeidsgehandicapte mensen (psychisch, lichamelijk gehandicapt, of met een afstand tot de reguliere arbeidsmarkt) naar een niet-gesubsidieerde baan. Sinds 2008 werkte hij als Thuiszorgmakelaar.

 

Wild waait de wind...

Niemand weet wie ik ooit was
en wat de meesten in mij zochten,
is er niet - als het er ooit was.
'Wild waait de wind in wijde bochten.'

Niemand weet wie ik ooit was
maar eenzaam in de diepste krochten,
vond ik terug wie ik ooit was.
'Wild waait de wind in wijde bochten.'

Niemand weet wie ik ooit was
maar niettemin heb ik gevochten:
ik was Hem die jij in mij las.
'Wild waait de wind in wijde bochten.'

Marcel van Beurden

 

 

 


Kor Bedee
18-11-2010

28 november 1921 - 18 november 2010

Een dierbare herinnering aan Kor Bedee
Lidewij Snelders

Foto: Erika Veldman ©

 

Op een miezerige dag begin december 2002, bij de Beurs van Kleine Uitgevers in Paradiso, zag ik tot mijn grote verrassing Kor Bedee rondlopen. Ze bleek op zoek naar een uitgever en had ook al iemand op het oog. Ik wees haar de man die ze zocht en we praatten nog wat. Over het boek dat ze van plan was uit te geven. Een héél belangrijk boek, over oud worden. Kor was zelf net eenentachtig geworden en had diverse leeftijdsgenoten uit haar omgeving zo ver gekregen dat ze een stuk schreven, of geïnterviewd werden over oud worden, hoe je dat doet. Alleen… haar uitgever was plotseling afgehaakt.

Wie Kor hoorde praten over haar boek werd net zo enthousiast als zijzelf. Dat boek moest er hoe dan ook komen! En hoewel het niet helemaal in de lijn van Papieren Tijger lag, heb ik Kor terloops gezegd dat ze, als ze geen uitgever kon vinden, maar eens contact met me moest opnemen. Kerstmis 2002. Telefoon: “Ik doe het!!!”. Het duurde even voor ik begreep wie ik aan de lijn had en wat ze zou doen.

En zo is het gekomen dat de eerste druk van OWHDJD (Oud worden hoe doe je dat?) in september 2003 verscheen. Kor had helemaal gelijk, er waren heel veel mensen die haar boek wilden lezen. Veel meer dan ik had bedacht, want er zijn 5 drukken verschenen!

Kor Bedee wist wat ze deed.

 

 

 


Joop Waardeloo
29-05-2010

31 juli 1928 - 29 mei 2010

Ik ben Joop Waardeloo, geboren op 31 juli 1928 in de Van Speykstraat nr. 52, eerste verdieping, te Rotterdam. Ik ben nu 77 jaar, en het was beter geweest als mijn vader zijn kwakkie op het fornuis had gespoten, dan zou mijn leven met een sisser afgelopen zijn geweest. Want die achternaam Waardeloo, daar kan een grote S achter: waardeloos, dat is mijn leven geweest.

Zo begon Joop Waardeloo zijn autobiografie Waardeloos: de verwerking van zijn rauwe Rotterdamse leven in de 20ste eeuw waarin hij opgroeide. Hij debuteerde op hoge leeftijd bij Papieren Tijger.

 

 

 


W.J. Schuijt
13-04-2009

27 juni 1909 - 13 april 2009

W.J. Schuijt, doctor in de Romaanse Letteren, werd als Amsterdamse volksjongen geboren in 1909. Zijn deelname aan het verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog leverde hem de Amerikaanse Medal of Freedom op. In Parijs was hij gedurende vijf jaar correspondent van het dagblad De Tijd en schreef meerdere boeken over Frankrijk.

Als lid van de KVP had Schuijt een lange en intensieve politieke loopbaan. Van 1956-1971 was hij lid van de Tweede Kamer. In 1958 begon hij in het Europees Parlement, waar hij in 1977 afscheid nam als vice-voorzitter. Tegelijkertijd nam hij afscheid van de Eerste Kamer, waarin hij in 1971 zitting had genomen. Tussentijds was hij van 1970-1972 lid van de gemeenteraad van Den Haag.

Op zeer hoge leeftijd besloot W.J. Schuijt het standaardwerk over de wording van de democratie in Amerika van Alexis de Tocqueville te vertalen. In november 2007 verscheen Over de democratie in Amerika II.

 

"Terwijl de partijen zich met de dag van morgen bezig houden, heb ik willen nadenken over de toekomst." − Alexis de Tocqueville.

 

 

 


Sonja Prins
15-01-2009

14 augustus 1912 - 15 januari 2009

Sonja Prins woonde tot enkele maanden voor haar overlijden als kluizenaar in de bossen van Baarle-Nassau, waar ze in de jaren zeventig vanuit Amsterdam de eenzaamheid opzocht om zich aan de literatuur te kunnen wijden.

Prins heeft talloze dichtbundels en één roman, De Groene Jas, geschreven. Ze debuteerde op jonge leeftijd met de bundel Proeve in Strategie, die door dichters als Marsman en Van Vriesland jubelend werd ontvangen. Als 17-jarige lanceerde Prins het avant-gardistische en internationale tijdschrift Front.

Sonja Prins werd in de crisisjaren lid van de Communistische Partij Nederland (CPN). In de oorlog – ze had toen drie kleine kinderen en leefde gescheiden van haar echtgenoot – maakte en verspreidde ze de illegale krant Vonk in Bilthoven en omstreken. Ze werd opgepakt, opgesloten in de gevangenis in Scheveningen en vervolgens op transport gesteld naar het beruchte vrouwenkamp Ravensbrück, waar ze tot het einde van de oorlog gevangen bleef.

In het concentratiekamp vond ze aansluiting bij een groep Nederlandse politieke gevangenen, die met Kerst 1943 een eigen versie opvoerden van het toneelstuk Midzomernachtdroom van Shakespeare. De tekst was geschreven door Prins, die het stuk als kind in Londen had gezien.

Na de Russische inval in 1956 brak Sonja Prins met de CPN en het tijdschrift Politiek en Cultuur, waarvoor ze toen werkte.

Prins bracht haar jeugd door in diverse landen. Haar vader was journalist en schrijver Api Prins, ook wel de laatste bohemien van Nederland genoemd. Hij schreef zijn memoires onder de titel Ik ga m’n eige baan. Haar moeder was Ina Prins-Willekes MacDonald, medeoprichter van de Montessorischool in Nederland.

Papieren Tijger zal haar Volledige werk in vijf delen publiceren.

 

 

 


Louis Sévèke
15-11-2005

28 april 1964 - 15 november 2005

Louis Sévèke was een Nederlands politiek activist, journalist en publicist. Hij stond bekend door zijn strijd tegen de politie en de Binnenlandse Veiligheidsdienst vanwege het onnodig bijhouden van dossiers over politiek activisten.

Louis was verbonden met het onderzoeksbureau Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (OBIV), voorzitter van de Vereniging Steunpunt Inzage PID-Nijmegen en juridisch adviseur van verschillende krakers. Verder zat hij bij de Werkgroep Klachten Politieoptreden en werkte hij veel samen met buro Jansen & Janssen, waar ze onderzoek doen naar de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD). Louis was een van de auteurs van Operatie Homerus.

Op 15 november 2005 kwam hij in het centrum van Nijmegen om het leven door twee pistoolschoten.

 

 

 

 


Elisabeth Greber
07-12-2004

22 juni 1955 – 7 december 2004

Door Anja de Crom & Marischka Verbeek

Op dinsdag 7 december overleed uitgeefster Elisabeth Greber in een ziekenhuis in haar geboorteland Oostenrijk. Ze was al enige tijd ernstig ziek. Elisabeth heeft jarenlang in haar eentje één van de laatste vrouwenboekenuitgeverijen (Uitgeverij Greber) in Nederland in stand gehouden. Haar fonds omvat boeken over vrouwenrechten, gezondheid, kunst, fotografie en lesbische literatuur. Elisabeth was betrokken bij vele maatschappelijke bewegingen, op het gebied van patiëntenrechten, feminisme, mensenrechten, homo-emancipatie, en multiculturaliteit. Daarnaast voorzag ze Nederland via haar importcontacten van unieke kaarten, magneetjes en buttons.

Iedereen die haar gekend heeft, zal haar dadendrang, haar tomeloze enthousiasme en haar optimisme missen. “Urenlang kon ze je aan de praat houden over haar nieuwste activiteiten. Ze was een zakenvrouw pur sang, terwijl ze ook altijd betrokken was bij de vrouwenbeweging en de alternatieve beweging,” zegt Joachim Dongus van Boekhandel de Rooie Rat. Trude Oorschot, vroegere medewerkster van Uitgeverij Greber bij stands op de Gay Games en op Internationale Vrouwendag, herinnert zich Elisabeth als “One of a kind. Ze was een tikje chaotisch, zeer gedreven, rap van tong en had altijd een antwoord klaar. Elisabeth leefde voor haar zaak waarin de positie van vrouwen en minderheden centraal stond. Wij waren een goed team en ik zal haar energieke persoonlijkheid missen.”

Boekwinkel Savannah Bay heeft vaak met Elisabeth samengewerkt. Marischka Verbeek: “Ze bracht me soms tot wanhoop, maar we hebben samen prachtige projecten tot leven gebracht. Dat iemand met zo’n tomeloze energie en betrokkenheid nu nooit meer onze winkel in zal stuiven met een nieuw idee of product dat we ogenblikkelijk moeten proberen, is moeilijk voor te stellen.” Ook bij boekhandel Vrolijk was Elisabeth kind aan huis, vertelt Fransje van Rijn: “Ze haalde unieke artikelen naar Nederland en wist je altijd meer te laten inkopen dan je van plan was.”

Elisabeth leek te beschikken over een onuitputtelijke energie en was niet bang voor een risico. “We vonden het geweldig dat ze het lef had om een boek als het onze uit te geven,” zeggen Esther Bremer en Anja de Crom, auteurs van Pitty naar college. “Ze was chaotisch en onpraktisch, en kwam altijd op het laatste nippertje met fantastische, onmogelijk uitvoerbare ideeën. Maar ze was ook zó enthousiast en volhardend, dat ze het toch voor elkaar kreeg om jou die onuitvoerbare ideeën te laten uitvoeren. Wat we vooral zullen missen is haar moed, haar betrokkenheid en haar volharding.”

Elisabeth is slechts 49 jaar geworden. Met haar verdwijnt een markante persoonlijkheid, die zich met heel haar wezen inzette voor vrouwen- en mensenrechten. Elisabeth was een kleine vrouw, maar wel eentje waar je met geen mogelijkheid omheen kon.


Voor Elisabeth

Wanneer je je laatste reis aanvaardt
lift dan mee op de rug van de wilde ganzen
die huiswaarts keren
glijd van de regenboog tot in het diepe groene dal
maak zorgeloos een vrije val
met de parachute van de esdoornboom
begeleid door de tonen van de vroege zwaluw en nachtegaal
laat je verwarmen door de avondzon
ruik aan de sneeuwklokjes in het veld
blaas tegen het pluis van de paardebloem
en zwier op de dwarrelende herfstbladen, je haren in de novemberwind
proef de eerste sneeuwvlokken van de naderende winter
je wangen fris en koud
je wordt zo oud als het leven je wil hebben

de letters van je naam
staan eeuwig in het alfabet
een kind schrijft steeds je naam:
E l i s a b e t h
met kleine vingers op het natbedauwde raam
dat als het warmer wordt langzaam wordt weggevaagd
wanneer je ochtend daagt

Carry-Ann Tjong-Ayong


Papieren Tijger heeft op verzoek van Elisabeth, vlak voor zij naar Oostenrijk vertrok, haar fonds overgenomen. Enkele uitgaven die nog te krijgen zijn: Met recht een vrouw, Winde Evenhuis en Esther van Eijk (toelichting op het VN-Vrouwenverdrag) De wasvrouw, Carry-Ann Tjong-Ayong (gedichten) De naakte waarheid: overleven in een vrouwengevangenis in Iran, M. Baradaran (non-fictie, maatschappijkritisch) Door het oog van de naald, D. Gidei Biidu (non-fictie, internationaal recht)

 

 

 


  • 30-09-2004: Willem Oltmans >>>
  • 26-08-2004: Gerard van Alkemade >>>
  • Guus Houtzager

    31-03-2018

    (31-03-2018)
    Conrad van de Weetering
    (16-10-2017)
    Marc Ouwerling
    (07-12-2015)
    Marcel van Beurden
    (29-10-2012)
    Kor Bedee
    (18-11-2010)
    Joop Waardeloo
    (29-05-2010)
    W.J. Schuijt
    (13-04-2009)
    Sonja Prins
    (15-01-2009)
    Louis Sévèke
    (15-11-2005)
    Elisabeth Greber
    (07-12-2004)
    Willem Oltmans
    (30-09-2004)
    Gerard van Alkemade
    (26-08-2004)
    Developed with QwikZite (version 1.12)