Uitgeverij Papieren Tijger - Recent verschenen

Een nieuwe liefde: Eduard.
Missie naar Moskou.
Rechtszaak tegen Time verloren.
Interviews voor de Vara over het intelligentie-programma van Venezuela.

17 januari 1982
Chris van Esterik, die „onderzoek” verricht naar onder meer de escapades van Luns in de kwestie Nieuw-Guinea, stuurde me een bandje met gesprekken van Jerome Heldring met oud-politici Theo Bot en Edzo Toxopeus. Het is ambassadeur Carel van Boetzelaer geweest die mij eens, in Taxco, Mexico, vertelde dat een aantal ambassadeurs in de dagen van Luns bijeen was geweest om te overleggen of ze het beleid van de man – en diens leugens onder meer over Nieuw-Guinea en Amerikaanse toezeggingen, die er niet waren – langer konden tolereren. „Curieus is, vind ik,” aldus schrijft Chris, „dat ze het niet durven te ontkennen dat het is gebeurd en dat ze er verder niets mee te maken willen hebben. Let maar op de afhoudende toon van Toxopeus en Bot. Waarschijnlijk omdat het een scandale diplomatique betreft. Goed voor roddels in eigen kring in de Wittebrug, of op Buitenlandse Zaken, maar niets voor het gewone volk en zeker niets voor journalisten. Maar toch, het bewijs is geleverd.”

Een jeugd in Duitsland begint met Tollers geboorte in 1893 in een goedburgerlijk Joods milieu en eindigt met zijn vrijlating in 1924 uit de gevangenis, waar hij vijf jaar vestingstraf uitzat vanwege zijn vooraanstaande rol in de slecht voorbereide Duitse revolutie en de Beierse Radenrepubliek.

Een jeugd in Duitsland verscheen in 1933, het jaar van de Machtübernahme door de nazi’s. In een vlammend voorwaard – geschreven op de dag dat Duitsland zijn boeken verbrand werden – roept Toller zijn voormalige medestrijders niet alleen op om de lessen te trekken uit de nederlaag van het socialisme, maar ook en vooral om niet te zwijgen en te blijven strijden tegen de aan de macht gekomen barbarij. Het centrale thema in deze meeslepende herinneringen is de tegenstelling tussen humane doelen en inhumane middelen, tussen revolutionair gewelddadig handelen en het tot stand brengen van een vreedzame, socialistische maatschappij.

Niemand heeft zo eerlijk zijn falen en de tekortkomingen van de revolutionaire beweging beschreven als Ernst Toller.

ISBN 9789081662833
NUR 697
232 pagina's
EUR 22,90
Gebonden in stofomslag
Bestellen

Poesjkin heeft ondanks zijn korte leven een groot oeuvre nagelaten. Zijn lyriek omvat ruim achthonderd gedichten en hij schreef een aantal ‘novellen in verzen’ die tot de hoogtepunten van de Russische literatuur worden gerekend. Daarnaast is hij de auteur van een klein maar briljant corpus toneelwerken – zijn Boris Godoenov inspireerde Moesorgski tot diens grootse opera – en van een aantal wondermooie sprookjes. Zijn magnum opus, Jevgeni Onegin (bij ons nog altijd beter bekend in de fenomenale operabewerking van Tsjaikovski), ontstond tussen 1823 en 1831.

Poesjkins had het vaak over ‘het nederig proza’. Hij stierf te jong om op dit terrein veel te produceren – hoewel we het altijd nog hebben over ongeveer vijfhonderd manuscriptpagina’s fictie en drie keer zoveel non-fictie, naast zo’n achthonderd brieven – maar wát hij naliet zou voor al zijn grote landgenoten, van Gogol tot Tsjechov, het stilistisch ijkpunt bij uitstek worden.

ISBN 9789067282796
NUR 302
592 pagina's
gebonden boek, met linnen- en stofomslag
EUR 42,50
Bestellen

Russisch ten voeten uit: gruwel, humor, mededogen

De Groene Amsterdammer
7 februari 2013

... Dit unieke project is gestart in 1999 bij de kleine uitgeverij Papieren tijger. Sindsdien komt er met de regelmaat van de klok een nieuwe bundel uit die aan het Nederlandse publiek steeds andere en even verrassende facetten laat zien van Poesjkins genie. Dit allemaal dankzij de werklust, discipline, toewijding en het meesterschap van Hans Boland, gesteund door het Letterenfonds. Als straks ook vertalers in navolging van podiumkunstenaars hun ‘social value’ moeten gaan bewijzen, dan hoeft Hans Boland niets te vrezen. Wat kan een mooiere en nuttiger besteding zijn van gemeenschapsgeld – een schijntje overigens vergeleken bij wat de semi-publieke en andere bovenbazen spenderen aan hun megalomane en maatschappij ontwrichtende projecten – dan de samenleving beschaving, reflectie en historisch besef bij te brengen, zonder welke elk volk gedoemd is slechts zijn eigen reflexen na te jagen.

Poesjkin in leren jekker

Aritikel uit De Leeswolf, nummer 3 2013
te lezen op de website en met een illustratie van Pieter Boulogne

[...]
Het zevende deel van het Verzameld werk van Alexandr Poesjkin, waarmee uitgeverij Papieren Tijger de prestigieuze reeks ‘De Russische bibliotheek’ van Van Oorschot de loef afsteekt, omvat een gloednieuwe vertaling van al diens prozawerken.

[...]
Dat dit boek een brandend actuele indruk maakt, heeft in belangrijke mate te maken met de vertaalstrategie die Hans Boland erop heeft toegepast. In slavistenmiddens is al eens gefluisterd dat deze vertaler, die met zijn legendarische Duivels van Dostojevski in 2009 de Filter Vertaalprijs wegkaapte, Russische bronteksten soms leuker maakt dan ze eigenlijk zijn. Een vergelijking met de originele teksten aan de hand van steekproeven toont inderdaad aan dat de eerste bekommernis van Boland niet uitgaat naar denotatieve equivalentie: bij wijlen vertaalt hij nogal vrij wat er staat. Twee kloven zijn versmald: die tussen de Russische cultuur en de onze, en die tussen de vroege negentiende eeuw en deze tijd. Om die reden leest deze vertaling vlotter dan die van Hans Leerink, uitgegeven bij Van Oorschot. Waar de laatstgenoemde schrijft ‘Uit dat huwelijk sprongen negen kinderen voort. Al mijn broers en zusters zijn heel jong gestorven’, lezen we bij Boland ‘Ze kregen negen kinderen; mijn broertjes en zusjes stierven allemaal kort na de geboorte’. Die diminutieven ‘broertjes en zusjes’ staan niet in de originele tekst van Poesjkin. In dezelfde geest krijgt het personage dat bij Van Oorschot een ‘smeerlap’ werd genoemd, bij Papieren Tijger ‘klootzak’ op zijn bord. Boland gaat nog verder dan dat. Zo schrijft hij ‘De vrouw kan haar minnaar onder ede laten verklaren dat hij zich the day after een kogel door het hoofd schiet’, terwijl de brontekst gewoon ‘de volgende dag’ vermeldt, in standaard-Russisch. Bovendien beschouwt Boland de Russische vadersnamen (‘Iwan Petrowitsj Bjelkin’) als overbodige ballast, die hij er dan ook systematisch uitkiepert (‘Ivan Bjelkin’).

Alle mooie meisjes heten Masja, in de baldadige verhalen van Poesjkin

Alexandr Poesjkin (1799-1837) is een meester van de tegenstelling. Hij schrijft de meest romantische verhalen en verwijt zijn eigen personages, wanneer ze verliefd zijn, dat ze te veel Franse romannetjes hebben gelezen.
De romans, verhalen en fragmenten in deel 7 van zijn verzameld werk, in de nieuwe vertaling van Hans Boland, bieden toegang tot een baldadige geest die zich aan vormen en regels wil onttrekken maar zich gevangen weet in een maatschappelijke rol.
Dit 400 pagina's tellende boek is niet als geheel gecomponeerd. Toch vormt het een structuur waarin verhaallijnen ontstaan. Zo kan het gebeuren dat in de meest uiteenlopende verhalen alle mooie meisjes Masja heten. Kon Poesjkin aan niemand anders denken?
Ook buurmannen spelen een belangrijke rol. Het toeval dat levens bijeendrijft, is bij Poesjkin van de meest groteske soort. De auteur lijkt er soms zelf door uit het veld geslagen, gezien een zin als: 'Laat mij met uw permissie de verrassende wending in ons verhaal toelichten.' In De sneeuwstorm blijkt de jongeman die naast Masja is komen wonen heel toevallig precies die verdwaasde jongeling die ooit een vrouw trouwde die hij niet kende... en die Masja blijkt te zijn.
Het is alsof Poesjkin zich tijdens het schrijven aan zijn verhalen heeft willen onttrekken. Laag voor laag lijkt de schrijver zich verder uit zijn werk los te weken. Poesjkin speelt en worstelt met de vraag in welke hoedanigheid hij als schrijver in zijn eigen verhalen aanwezig is en hoe hij als individu in de wereld staat.
Alle ontsnappingspogingen ten spijt is elke koets en elke knol, iedere Masja en iedere Kozak, elk paleis en elke datsja van de balsturige geest van Alexandr Poesjkin doordrongen.

Populaire liedjes zijn niet alleen een hedendaags verschijnsel. Ook uit de 19e, 18e, 17e en 16e eeuw kennen we duizenden liedjes waarvan aannemelijk is dat ze tot het populaire repertoire hebben gehoord. In de Hertogin Anna Amalia Bibliotheek in Weimar wordt een handschriftje bewaard, een album, waarin rond 1537 iemand uit Zutphen - kennelijk voor eigen gebruik, in een lastig te lezen handschrift, en in een heel eigenzinnige spelling - een kleine vijftig liedjes heeft verzameld en daarnaast zestig spreuken. Jos Houtsma heeft van dit handschrift een nieuwe editie verzorgd, met hertalingen in modern Nederlands en een uitgebreid commentaar.

In het laatste deel van dit boek zoomt hij in op twaalf van de in het Zutphens Handschrift opgenomen liedteksten, en vergelijkt die met alle andere teksten die er op een of andere manier mee in verband zijn te brengen. Zijn doel is om meer inzicht te krijgen in de processen die een rol spelen bij het tot stand komen van de soms sterk uiteenlopende verschijningsvormen van populaire liedjes, en met name om ons begrip te verdiepen in de processen van mondelinge en schriftelijke overlevering die daarbij een rol spelen.

Houtsma komt tot de conclusie dat de veranderlijkheid van de liedjes uit de zestiende eeuw en later niet afdoende verklaard kan worden met het begrip 'oraliteit'. Natuurlijk, het kan niet ontkend worden dat liedjes in de praktijk van de zang aan verandering onderhevig zijn, maar veel van de verschillen tussen versies van liedjes zullen, zoals hij laat zien, eerder op de schrijftafel tot stand zijn gekomen. Het populaire lied is een kunstvorm waarvan veranderlijkheid een basiskenmerk is. Als een lied populair is, leidt dat tot veranderlijkheid, en veranderlijkheid is onmiskenbaar een teken van populariteit. Het is een zienswijze die niet alleen opgaat voor de liedjes die in dit boek aan de orde komen, maar ook voor het populaire lied uit latere tijden, en zelfs - zelfs in een tijdperk van auteursrechten - voor het populaire repertoire van nu.

Pedro Calderón de la Barca

vertaald uit het Spaans door Erik Coenen

Na een leven vol heldendaden in dienst van zijn koning hangt de Portugese edelman Don Lope de Almeida zijn zwaard aan de wilgen om de Castiliaanse Doña Leonor te huwen. Maar de eer roept hem naar Afrika, waar de Portugese adel bij Alcazarquivir zal worden afgeslacht; en de verschijning van een Castiliaanse edelman in zijn huis doet hem het ergste vermoeden over de trouw van zijn kersverse echtgenote. Hij neemt daarom een verschrikkelijke beslissing die hij zal uitvoeren zonder een krimp te geven.

Geheime wraak voor een geheime krenking (ca. 1628), is in de loop der eeuwen fel aangevallen omdat het toneelstuk strijdig zou zijn met de christelijke dan wel burgerlijke moraal, of met de neoklassieke regels van de goede smaak. Maar de uitzonderlijke dramatische en poëtische kwaliteiten van deze “Spaanse Othello” zijn onweerlegbaar gebleven.
Hispanist Erik Coenen, die zijn vertaling heeft voorzien van een verhelderend nawoord, vertaalde eerder van Calderón diens meesterwerk Het leven is droom en het tragische Liefde na de dood, een dramatisering van een historisch conflict tussen twee etnisch-religieuze gemeenschappen.

ISBN 9789067282802
NUR 307
88 pagina’s
EUR 13,50
Bestellen

Klachtzaak tegen prins Claus.
Verschijning boek Made in Soestdijk.
Gesprekken over een diplomatieke missie naar Moskou met Van Eeghen en Klaas de Vries.
Bij Club van Rome in Venezuela.
Gesprekken met Philip Handler.

19 juli 1981 Ik had de nacht doorgebracht in Club Bath. Ik belandde in het orgiegedeelte waar ik zes uur bleef en uiteindelijk een klassieke Amerikaanse blow job kreeg. Ik hield mijn hart vast niets op te lopen. Tenslotte heb ik al dagenlang uitslag bij mijn lip, dat volgens dokter Delprat herpes is. Ik probeerde ergens een rustig plekje te vinden, maar waar ik ook ging, overal lagen kerels elkaar te zuigen wat gepaard ging met de nodige varkensstalgeluiden. Er waren ook veel zwarten. Ik probeerde vergeefs mijn oren dicht te stoppen. Ik walgde van alles. Normaal gesproken ga ik naar een sauna, heb seks en vertrek, maar nu had ik Club Bath nodig als hotel. Sommige jongens gaan letterlijk van penis naar penis en kunnen er niet genoeg van krijgen. Het heeft niets meer te maken met de noodzaak overtollige hormonen te lozen, it is the orgy that counts.

Een prentenboek met
illustraties van Janneke Houtzager-Maas
en tekst van Guus Houtzager

Hoe Beer leerde vliegen is het verhaal van een koppige volhouder.

Beren kunnen niet vliegen. Maar Beer droomt ervan vrij als een vogel door de lucht te dartelen. Van vogels, vleermuizen, vlinders, bijen en andere dieren probeert hij de vliegkunst af te kijken. Maar wat hij ook doet, het vliegen wil niet lukken. Dan gebeurt er, na een hevige storm, iets bijzonders in het bos…

Illustrator Janneke Houtzager-Maas liet zich inspireren door middeleeuwse getijdenboeken. Naast het hoofdverhaal van Beer zijn in de rand, de onderkant van de pagina en in de hoofdletter aparte beeldverhalen te volgen, die af en toe in elkaar overlopen. Het geheel volgt de seizoenen.

Je raakt niet uitgekeken op de fraaie illustraties. Er is zo veel te zien, dat er keer op keer iets nieuws valt te ontdekken.

Een uitgave van Uitgeverij Béatrice Smeets
(imprint van Papieren Tijger)
ISBN 9789081882606
32 pagina's full color
gebonden, harde omslag
EUR 17,50
Bestellen

De verdwijning van het middeleeuwse DORESTAD is een onopgelost raadsel. In haar tijd was het de belangrijkste metropool in de Lage Landen, in belangrijkheid vergelijkbaar met het Rotterdam van nu. Om onduidelijke redenen is de plaats zoek geraakt: van de stad met 55 kerken is geen spoor meer over. Wat is er gebeurd? Hoe kon zo’n grote plaats kwijt raken?

In deze studie worden alle bekende gegevens van Dorestad met een loep bekeken, en wordt duidelijk wat er precies gebeurd is. De ontknoping is even verrassend als simpel. Rijk geïllustreerd (kleur en zwart-wit).

Een (her)uitgave van Jan Hovings levensherinneringen en radioredes tegen de Jodenhaat

‘Wat deze vurige, geestdriftige minnaar van het leven geschreven en gesproken heeft over het seksuele en het erotische, over geslachtsleven en liefde, behoort tot het zuiverste en dapperste, wat er in ons land ooit over gezegd is.’ – Hoogleraar filosofie en rechten Leo Polak, 1939

‘Nog diep onder den indruk van de rede van den heer Hoving betuig ik U onzen welgemeenden dank. Het heeft ons Joden tot diep in het hart geroerd hoe een niet-Jood ons volk zoo begrijpt en verdedigt.’ – Anoniem, november 1934

Jan Hoving (1877-1939) was als voorzitter van de vrijdenkersvereniging De Dageraad en redacteur van het tijdschrift De Vrijdenker een van de voormannen van de vrijdenkersbeweging in het Interbellum. Hij verwierf bekendheid met zijn geschriften over liefde en seksualiteit en zijn radioredes tegen het antisemitisme dat hoogtij vierde in de jaren dertig. Bovenstaande uitspraken tonen in één oogopslag de waardering die Hoving kreeg van zijn tijdgenoten.

In dit boek wordt Liefde… en dood, het laatste deel van Hovings autobiografische Levensherinneringen van een vrijdenker, voor het eerst uitgegeven. Vier van de zes van Hovings radioredes tegen de Jodenhaat verschijnen hier als heruitgave. De teksten zijn voorzien van een uitgebreide inleiding waarin ze worden toegelicht en in hun historische context worden geplaatst. De samenstellers hopen met deze (her)uitgave het gedachtegoed van de belangrijke vrijdenker Jan Hoving opnieuw onder de aandacht te brengen.

Floris van den Berg

Ikaros vormt samen met het eerder verschenen Prometheus, het literaire drieluik Geleefde brieven, waarvan het middenpaneel ontbreekt. Zoals een kunsthistoricus aan de hand van de zijpanelen van een drieluik kan afleiden wat de afbeelding op het middenpaneel was, zo is het aan de lezer in te vullen wat deel II behelst. En zoals op Japanse en Chinese boeddhistische rolschilderingen in zwarte inkt de leegte datgene is waar het om gaat, zo is deel II de crux van Geleefde Brieven. Ikaros is een Bildungsroman over persoonlijke ontwikkeling en intellectuele, culturele en emotionele vorming.

Gedesillusioneerd pakt Justus in Ikaros zijn leven en de correspondentie met Thomas weer op. Na het debacle van Japan proberen Justus en Lara hun leven te hervinden en opnieuw vorm te geven door te studeren, te schrijven, kunst en cultuur te appreciëren, in de weerbarstige wereld waarin zij hun draai niet vinden, maar zij wel moeten werken in geestdodende broodbanen.
De brieven aan Thomas geven niet genoeg bevrediging en Justus begint een aan Lara gericht dagboek. Zijn ideeën kristalliseren in essays over postmoderne filosofie, vrouwenbesnijdenis, vegetarisme en Japanse esthetiek. Ook verkennen Justus en Lara hartstochtelijk de seksuele dimensie van het leven.

Ikaros is een intellectuele, morele en existentiële zoektocht van Lara en Justus die moeite hebben hun geëxalteerde verwachtingen van het leven bij te stellen.

Uitgave in samenwerking met De Vrije Gedachte.

ISBN 9789067282697
NUR 300
356 pagina’s
25,00 euro
Bestellen

Nacht in de middag - volgens George Orwell Koestlers meesterwerk - begint met de arrestatie door de geheime dienst van Roebasjov, een oude bolsjewiek en ooit één van de Helden der Revolutie. In drie verhoren beschrijft Koestler hoe zijn hoofdpersoon na een pijnlijk zelfonderzoek tenslotte tot het besluit komt om in het openbaar misdaden tegen de partij te erkennen, waarvan hij weet dat hij ze in werkelijkheid nooit begaan heeft. Uiteindelijk wordt Roebasjov met een nekschot vermoord. Hoewel het personage van Roebasjov fictief is, kost het niet veel moeite om enkele van de vooraanstaande partijfunctionarissen - Boecharin, Radek - te herkennen die tijdens de in 1936 begonnen Moskouse processen door het apparaat van Stalin werden geliquideerd.

Nacht in de middag gaat over universele thema’s als het spanningsveld tussen het individuele geweten (‘ik’) en verantwoordelijkheid voor het collectief (‘wij’) en de betekenis van het persoonlijke geweten en de moraal en is daarmee - lang voor het verschijnen van Orwells 1984 en Kravchenko’s Ik verkoos de vrijheid - de eerste literaire aanklacht tegen het totalitarisme in het algemeen en dat van Stalin in het bijzonder. Alleen een ex-communist als Koestler heeft de dogma’s van het bolsjewisme zo vlijmscherp kunnen fileren. Historicus Wim Berkelaar schreef het nawoord bij deze uitgave. De oorspronkelijke vertaling van Koos Schuur uit 1946 werd grondig herzien door Nils Buis.

ISBN 9789081662802
NUR 300
216 pagina's EUR 23,90
Gebonden in stofomslag
Bestellen

Willem Oltmans

Deel 30

ISBN 9789067282673
NUR 686
238 pagina's
EUR 25,00
Bestellen

17 maart 1981
Die Welt brengt Arbatov vanmorgen op de voorpagina. Ook het televisienieuws heeft het over diens aanwezigheid in Bonn en ons boek.
Gisteren zat ik in de propvolle zaal waar de persconferentie werd gegeven,naast Georgii Arbatov. Peter Schünemann, rechterhand van Thomas Landshoff, gaf een veel te lange introductie. Ik verwachtte ook iets te kunnen zeggen maar hij gaf het woord meteen aan professor Arbatov. Ik liet natuurlijk niets merken. Ik heb wat Arbatov zei op de band opgenomen. Het verliep, in tegenstelling tot in Amsterdam, allemaal uitermate moeizaam. Er vielen lange pauzes. Het leek wel of de pers onder de indruk was van het gemak waarmee vooral Arbatov zich uitdrukte en meester was van de situatie. Hij slipte af en toe wat humor in zijn opmerkingen. Wat verbazingwekkend was, was dat niemand dit scheen op te pikken. Men scheen niet te weten hoe te reageren. Ik vroeg Arbatov later hoe hij het gevonden had. „I liked it,” antwoordde hij.

In Die Welt staat overigens een bericht dat negentig procent van het Nederlandse volk de monarchie steunt. Treurig.

De Jongeren Vredes Actie (JVA) was een radicaalpacifistische jongerenbeweging die bestond van 1924 tot 1940. Opgericht door een groep bevlogen jonge mensen, probeerde de organisatie leeftijdsgenoten te overtuigen van de noodzaak om zich voor de vrede in te zetten. Begin jaren dertig had de JVA afdelingen door het hele land en telde ruim tweeduizend leden. De JVA deed van zich spreken door het organiseren van congressen, het uitgeven van brochures en het verspreiden van pamfletten. De leden organiseerden antimilitaristische acties en probeerden door middel van petities en grote publieke bijeenkomsten mensen te mobiliseren. In een tijd van toenemende oorlogsdreiging verzette de JVA zich tegen agressief nationalisme en fascisme.

Met de concepten geestelijke weerbaarheid en pacifistische volksverdediging ontwikkelde de jongerenbeweging een geweldloos alternatief voor militaire landsverdediging. Daarbij speelden latere voormannen van het Humanistisch Verbond, als Jaap van Praag, Garmt Stuiveling en Jan Brandt Corstius, een belangrijke rol.

Van jeugdig pacifisme naar geestelijke weerbaarheid beschrijft de geschiedenis van de Jongeren Vredes Actie, geplaatst in de context van het Interbellum. Er is aandacht voor de ontwikkeling die de JVA in de loop van haar bestaan doormaakte, de belangrijkste activiteiten en de ideeën die bij de JVA’ers leefden.

Wat voorafging én leidde tot de 31-jarige wereldoorlog van 1914 – 1945

Fré Morel

DURF TE WETEN!
- Sapré Aude

Als men het vandaag de dag over ‘oorlog’ heeft, bedoeld men daar doorgaans de oorlog mee die onderhand in ons collectief geheugen gegrift is als DE oorlog aller oorlogen, WO II!

Het beeld is duidelijk, herkenbaar en afgebakend: Nazi-Duitsland, Adolf Hitler, Jodenvervolging, concentratiekampen en dood! Ons historisch bewustzijn en besef lijkt slechts terug te gaan tot september 1939 als Duitse troepen de grens met Polen overtrekken. Dat dit een logisch en onvermijdelijk vervolg was van WO I, de voorgaande oorlog, is voor velen een gesloten boek.

Wie is er vandaag de dag nog van op de hoogte dat de Amerikanen in 1917 met gestrekte rechterarm de oorlog verwelkomden? Dat ze samen met de Engelsen het Hakenkruis inzetten om hun onderdanen naar het slachtveld te dirigeren? Dat de Russische revolutionairen in 1917 het Hakenkruis zelfs in hun bankbiljetten voerden? Wie weet nog van de Engelse concentratiekampen in Zuid-Afrika waar de onwillige blanke ‘Boeren’ werden opgesloten, overwegend vrouwen, kinderen en bejaarden?

Wie is er nog van op de hoogte dat meer dan de helft van hen werd uitgeroeid? Wie kent het meisje Lizzy van Zyl nog dat op 7-jarige leeftijd in april 1901 in het Engelse concentratiekamp Bloemfontein crepeerde van de honger, net als 50% van alle ‘Boerenkinderen’? Wie weet nog van de smerige en tot haat aanzettende oorlogsleugens waarbij de Duitsers beschuldigd werden treinladingen vol lijken tot zeep te transformeren?

Wie kent de moorddadige geschiedenis van Winston Churchill die als oorlogscorrespondent (en daarmee als Franc-Tireur) om zich heen schoot met zijn eigen wapen, gevuld met de verboden Dum-Dum munitie? Wie kent de racistische kant van Baden Powell, het gekonkel achter de al eeuwen nagejaagde stichting van de (Zionistische) staat Israël, en de rol die gespeeld is om dit te realiseren door Amerika in 1917 in de oorlog te betrekken, de ‘Bank of England’ als grote sponsor van de NSDAP, hoe de Amerikaanse overheid het eigen volk en de wereldburgers bewust misleid heeft door de geraffineerd geregisseerde en geplande aanval op Pearl Harbor, etc, etc, etc????

Mag ik u uitnodigen uw blik te verruimen met behulp van dit (excusez-moi - ietwat encyclopedisch) boekwerk.

Fré Morel

ISBN 9789067282758
NUR 697
368 pagina’s
EUR 24,00
Bestellen

Tien jaar luchtkwaliteitsbeleid in Nederland: over de versoepeling van de regelgeving en het schoonrekenen van de lucht

Kees van Oosten

Kees van Oosten (1945) is socioloog en was werkzaam als planoloog, universitair docent wetenschapsfilosofie en methodologie en als jurist. Hij legde zich toe op bestuurs- en milieurecht, met name ter zake van luchtverontreiniging.

Volgens prof. dr. L. Reijnders, die het voorwoord schreef, behandelt dit boek een pikzwarte bladzijde in de geschiedenis van het Nederlandse milieubeleid. De Nederlandse lucht behoort, samen met die van België, nog steeds tot de meest vervuilde in Europa.

In 1999 werd, met instemming van Nederland, de Europese Richtlijn 1999/30 vastgesteld, waarin ook Nederland zich verplichtte de concentratie fijnstof in 2005 en die van stikstofdioxide in 2010 onder de 40 microgram/m3 te brengen, waarna de normen verder zouden worden aangescherpt.

Tot 2005 deed de Nederlandse overheid niets om uitvoering te geven aan de Richtlijn en toen er bouwplannen dreigden te worden stilgelegd door uitspraken van de Raad van State, werd de Nederlandse regelgeving ijlings versoepeld en wist Nederland van de EU-commissie niet alleen uitstel te krijgen, maar ook verdere aanscherping van de luchtkwaliteitsnormen te voorkomen.

In dit boek wordt uitgelegd waarom het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit niet meer is dan gebakken lucht, wordt de versoepeling van de regelgeving geschetst, en uitgebreid beschreven hoe milieudeskundigen in opdracht van de overheid de lucht schoonrekenen, terwijl politici de andere kant op kijken en de Raad van State de overheid in bescherming neemt tegen kritische burgers.

De auteur komt tot de conclusie dat een effectief luchtkwaliteitsbeleid een illusie is, zolang dat is ondergebracht bij departementale en gemeentelijke diensten voor verkeer, ruimtelijke ordening en gemeentewerken. En overigens adviseert hij burgers om af te zien van bestuursrechtelijke procedures en op lokaal niveau weer ouderwets actie te gaan voeren.

DISTRIBUTIE
uitgave: Kees van Oosten
ISBN 978-90-812263-0-1
NUR 755
164 pagina’s
EUR 17,50
Bestellen

Verzameld werk Sonja Prins

Na Sonja Prins’ vertrek bij de CPN vindt ze na jaren door de BVD achtervolgd te zijn eindelijk vast werk als typiste. In haar weinige vrij tijd probeert ze te dichten. Dat werk valt Anthony Donker van De Nieuwe Stem op en vraagt haar als redactiesecretaresse voor dit literaire blad. Haar vernieuwingsdrift leidt echter tot conflicten, waardoor ze deze onbezoldigde functie al snel weer verliest. In haar persoonlijk leven volstrekt zich een tragedie: haar dochter doet een zelfmoordpoging en wordt in een inrichting opgenomen. Machteloos en eenzaam neemt ze onbetaald verlof en reist naar Bulgarije en Frankrijk en zoekt in het dichten naar evenwicht. Uiteindelijk vindt ze te Baarle in Noord-Brabant rust.

in Tilburg is alles vierkant
Breda komt geringd als een vat
en Baarle ligt als een kind
in ’t donker struikgewas

ISBN 9789067282680
NUR 306
503 pagina's
EUR 29,50
Bestellen

M. Taheri

Het Nederlandse detentierecht blijft het lelijke eendje van het strafrecht. Hoewel er verschillende boeken op de markt zijn die dit rechtsgebied uitvoerig behandelen, blijken velen in de praktijk niet snel en efficiënt aan informatie te kunnen komen.
Ook gedetineerden zoeken naar een zo beknopte mogelijke manier om op de hoogte te raken van hun rechten, met als een extra belemmering dat zij niet via het internet naar voor hen van belang zijnde jurisprudentie kunnen zoeken.

Het Handboek Nederlands detentierecht is samengesteld voor juristen, penitentiair medewerkers, gedetineerden en iedereen die snel en gemakkelijk iets over detentierecht te weten wil komen.
Het eerste deel bevat een spoedcursus waarmee men snel en casusgericht kennis kan opdoen. Het tweede deel bestaat uit een uitgebreide jurisprudentieverzameling. Met behulp van deze verzameling aan wet- en regelgeving, kan men zich verdiepen in de zaakgerichte problematiek.

Het Handboek Nederlands detentierecht is tevens te gebruiken als een inleiding op het eveneens bij Papieren Tijger verschenen Bajesboek.

ISBN 9789067282666
NUR 824
218 pagina's
EUR 25,00
Bestellingen particulieren
Bestellingen Penitentiaire Instellingen