Onlangs was er een etentje in Londen, waar onder meer Alexander, Maxima, Constantijn en Laurentine Brinkhorst aan deelnamen.
De kroonprins gaf te kennen behoorlijk de pest aan homo's te hebben. Hij keurde het feit van homo-huwelijken, als erkend door het parlement, krachtig af. Eén der aanwezigen aan de maaltijd merkte in genegenheid voor Alexander op, dat hij zich wellicht genuanceerder over dit onderwerp zou moeten uitlaten.
Daarop antwoordde hij: "Godverdomme, ik zeg wat ik wil."

Voor iemand, die op televisie verkondigt klaar te zijn voor het koningsschap, bewees dit gedrag, ook al bevond hij zich in familie- en vriendenkring, dat hij nog altijd niet weet hoe het hoort. Voor de werkelijk beschaafde persoon maakt binnen- of buitenshuis nimmer enig verschil. De toekomstige koning zit duidelijk op de ongemanierde Bernhard-Beatrix-lijn, wat weinig verheugends belooft voor de toekomst.
Deze Oranjes zouden er de conversatie tussen de heer en mevrouw Van Vliesvleugel uit Erik, of het klein insectenboek van Godfried Bomans maar eens op moeten nalezen, hoewel het waarschijnlijk voor die wijsheid te laat is.

De Oranjes en wij, de overgrote meerderheid van Nederlanders, zijn de onherroepelijke gevangenen van een met elkaar gedeelde illusie, namelijk dat leden van de koninklijke familie op de wereld zouden zijn gezet om voor ons als nationaal boegbeeld te dienen.
Omdat onze eigen Osama bin Laden zich verzette tegen de buitenlandse overheerser en uiteindelijk de Spaanse hertog van Alva verjoeg die door koning Philips II was gezonden om de Lage Landen onder de duim te houden, worden Alexander en Maxima 500 jaar later als nazaten van deze "terrorist" in een gouden kooi of koets geplaatst.
Voor ons was de oude Willem een vrijheidsheld, zoals bin Laden dit is voor een meerderheid van Arabieren, die gebukt gaan onder handlangers van het regime van Koning George II.
Alleen deze keer sturen de Oranjes fregatten en vliegtuigen om de Willem van Oranje der Arabieren te helpen verslaan en collaboreren zij al te graag met de Blitz Krieg methoden van de nieuwe Alva's gestuurd door George II en Tony I. De Oranjesage staat in de 21e eeuw op zijn kop.

Het belooft weinig goeds, met een koning Willem IV te worden opgescheept, die het verschil niet kent tussen wie de hertog van Alva in Argentinië was toen zijn schoonvader deel uit maakte van fascistische coupregering.
Bovendien weten we dan nu, het fameuze rapport van professor Baud ten spijt, dat er door Kok, Max van der Stoel, en ook tijdens het gesprek met de pers bij de verloving door het gelukkige paar, ons van alle kanten maar wat op de mouw werd gespeld.
Papa Zorreguieta wist exact wat er gebeurde gedurende het Argentijnse bewind van oorlogsmisdadigers en mensenrechtenschenders, zoals hij zelf aan Jan Thielen, correspondent van Netwerk in Buenos Aires te elfder ure opbiechtte. Eerst wist hij natuurlijk van de prins geen kwaad en regering en koningshuis sloofden zich uit, ons ten aanzien van de feiten van het parcours van de vader, zand in de ogen te strooien.

Duizenden onschuldige mensen werden doodgeschoten of uit helikopters in zee geworpen. Dat was ook het vaste recept bij de buren. Augusto Pinochet deed hetzelfde op dringend advies van Amerikaanse CIA-adviseurs, die Henry Kissinger nauwkeurig op de hoogte hielden.
Indien dezelfde maatstaven zouden worden gehanteerd als voor Slobodan Milosevic, zou Henry al vele jaren in de Scheveningse strafgevangenis moeten zitten. De Amerikaanse CIA en haar agenten beschouwen deze praktijken immers geheel geoorloofd ter bevordering van de Amerikaanse imperialistische belangen, maar zodra iemand anders de euvele moed heeft op dezelfde wijze mensenrechten te schenden, dan dient men zich voor het Tribunaal in Den Haag te verantwoorden.
Er komen natuurlijk steeds meer bin Ladens, die in de drogredenen van Washington en Londen niet meer trappen.

Daarom ook is het kabaal, dat Bush en consorten thans maken, nu zij eindelijk dankzij Al Qaida een koekje van eigen deeg hebben gekregen, zo volmaakt belachelijk.
Om niet te spreken van de Hermann Göringachtige bombardementen op Afghanistan als represaille en het bloedig executeren van Al Qaida-verzetsstrijders in Mazar-i-Sharif dat geschiedde onder de bezielende leiding van in allerijl overgebrachte Britse SAS en Amerikaanse CIA-commando's.
Hitler zou Bush hierin niet kunnen hebben verbeteren. De Londen Observer publiceerde niet bij toeval op 2 december 2001 een hoofdartikel over een Bush met bebloede handen, waar men Tony Blair ook rustig aan had kunnen toevoegen, of anders Kok, Van Aartsen en De Grave wel, die het even prachtig vinden wat Bush doet.

Nog belachelijker zijn de politici in ons parlement, die zich, met uitzondering van de SP, met open ogen in deze oorlogsmisdaden van de VS laten meezuigen.
Natuurlijk achten Washington en Londen - en dus Kok als brave harlekijn van onze misdadige bondgenoten - het niet nodig, dat er een onderzoek komt naar wat in Mazar-i-Sharif is gebeurd. De Haagse kletsmajoren vinden het immers nooit nodig dat er onderzoek wordt gedaan, wanneer het er op aan komt.
Bernhard ging vrijuit in de Lockheed corruptie. En Papa Zorreguieta gaat vrijuit voor oorlogsmisdaden van de regering waar hij in diende.

Professor Irving Janis van Harvard heeft in de jaren tachtig al onderzoek gedaan naar groepsdenken, dus de pathologie van collectieve afweermechanismen en collectief gedeelde illusies, die zowel bij families onderling, als bij groepen van mensen tot situaties leiden, die overal in de wereld waarneembaar zijn.
Janis noemde dit groepverschijnsel een op hol geslagen "wij". Vadertje Lenin en moedertje Elisabeth zijn afwijkingen van hetzelfde laken een pak. Een open discussie over het Oranjetotem wordt gevreesd, omdat dan de Oranje lijm, die de natie bijeenhoudt, immers zou loslaten.
Angst voor wat de gevolgen zouden kunnen zijn overheerst.

Een monnik in India, Buddhagosa, schreef 1500 jaar geleden, dat een "cloudiness of mind led to misperception of an object of awareness". Hij sprak over "moha" of zinsbegoocheling, welke leidde tot misinterpretaties van de werkelijkheid, wat de moderne cognitieve psychologie een "delusion" noemt.
"Unwise attention (delusion) leads to false views", schreef psycholoog Daniël Goleman in zijn boek over hoe vitale leugens een leven lang plaats kunnen maken voor een minder comfortabele waarheid.