Zaterdag 31 juli 1993, na een laatste fietspromenade over de slingerpaden van zijn Spaanse vakantieadres Motril, sterft de 62-jarige koning Boudewijn aan hartstilstand, een meer voorkomende doodsoorzaak.

Enkele dagen later staat de lege Belgische troon blank van de tranen, het 'hele land' schreit zich de ogen uit zijn kop.
Vlaamse tranen mengen zich met Brusselse tranen, Waalse tranen, Duitstalige tranen, tranen uit de Voerstreek en het arrondissement Halle-Vilvoorde. Allemaal vaderlanders van waterlanders.

Een doodzieke zomer en een doodzieke koning, meer is niet nodig om een land uit balans te brengen. In dit pamflet dweilt Johan Anthierens bij de open traankraan en wringt het augustusverdriet uit in zes hoofdstukken.
Hij argumenteert waarom een voortbestaan zonder zoethouders zoals met likeur gevulde pralines, een portie patatfriet en een minzaam glimlachend vorstenpaar zeer denkbaar is. De media, die uit het paleisgebeuren harde munt slaan, hebben er alle eigenbelang bij om het grote publiek klein te houden.