Al tijdens zijn korte leven verwierf Anton Tsjechov (1860-1904) faam als verteller. In het Nederlandse taalgebied is hij in de eerste plaats bekend van toneelstukken als De kersentuin en Oom Wanja, maar in Rusland zijn vooral zijn korte verhalen geliefd, waarin hij zich een scherp observator toont, die met weinig middelen werelden en personages schildert die zowel de lezers van toen als die van nu overtuigen en betoveren.

Van die klassiek geworden verhalen zijn er zeventien bijeengebracht in Laster en andere vertellingen. Een aantal ervan werd niet eerder in het Nederlands vertaald.
De chronologische volgorde waarin de vertellingen zijn weergegeven - van het verhaal Laster uit 1883 tot De dame met het hondje uit 1899 - toont de ontwikkeling van Tsjechovs schrijverschap aan: van beschrijver van humoristische voorvalletjes en maatschappijcriticus naar verhaler van ontroerende meestervertellingen over menselijkheid, met steeds als ondertoon de onmacht van mensen om hun leven een wending te geven.

Met verklarende woordenlijst.