Koerdistan, het onnoembare land, is de laatste jaren hard op weg een land zonder mensen te worden. Onder de last van laarzen hebben in de jaren negentig vijf miljoen Koerden hun leefgebied moeten verlaten.
Onder het mom van "terreurbestrijding" en wijzend op de PKK, laten Turkse troepen een spoor van vernieling na: dorpen worden beschoten of in brand gestoken, de inwoners verjaagd.
Inmiddels leven meer Turkse-Koerden buiten dan in hun land, dat meer en meer de sinistere aanblik van een spookland begint te krijgen.

In Het verwoeste land krijgen de ontheemde Koerden een gezicht. Elf gevluchte Koerden vertelden in Istanbul hun geschiedenis aan de auteurs. Het werden aangrijpende gesprekken; over angst, geweld en terreur; maar ook over de hoop op een dag terug te kunnen keren naar de dorpen waaruit zij met geweld werden verdreven.

Daarmee is Het verwoeste land een boek geworden dat, ook voor mensen met geringe kennis van de Koerdische kwestie, leesbaar en begrijpelijk is. Achtergrondinformatie door de auteurs wordt ondersteund en afgewisseld door gespreksfragmenten van de door hen geïnterviewde Koerden.