Johan van Tilburg

Een witte omslag is de derde dichtbundel van Johan van Tilburg (1970), waarin hij zijn 'onthaastingspoëzie' nieuwe dimensies geeft.

De man in Rome, een vreemde man,
Man in een vreemd land, vreemde stad,
Een scooter onder zijn kont;
Misschien is het een Brit, met
Een snufje zout, peper en Britse humor;
Deze man is vreemd, maar kent zijn weg.


Lara, twee paarden en twee honden
In Zuid-Frankrijk, onder zon
Met olijven; niet in Nederland,
Daar waar men bereikbaar is,
Witte boorden draagt, en ellebogen heeft,
Maar in het zuiden, waar men
Avonden lang tuurt, richting zonsondergang.


Zij twijfelt, aan haar uiterlijk,
Haar innerlijk, aan praktisch alles;
Een twijfel volkomen zonder reden,
Ze is goed zoals een mens goed kan zijn,
Ze is mooi zoals een vrouw mooi kan zijn,
Ze bezit het creatieve woord, niet het zakelijke,
En ze is in het gelukkige bezit
Van een sproetenpatroon, zelden gezien.