Het leek ondenkbaar.
Na amper een halve eeuw kwamen de erfgenamen van Mussolini in Italië weer aan de macht. Toen de gevestigde partijen in de stembusgang van 1994 werden weggevaagd, kwam de neofascistische partij zonder overgangsperiode in de regering te zitten.

In Frankrijk, Oostenrijk en Vlaanderen slaagden de radicaal rechtse partijen erin overtuigend door te breken en een politiek machtsblok van betekenis te worden.
In Duitsland woedt na de val van de Muur een beklemmende ideeënstrijd.

In Zwarte Horizonten, het vervolg op Daar komen ze aangemarcheerd, brengt de Belgische auteur en advocaat Jos vander Velpen extreem-rechts in Europa opnieuw in kaart. De alarmerende informatie die hij verzameld en op een rij gezet heeft is een pleidooi voor waakzaamheid en actie.

Tevens verschaft het inzicht in de werkwijze van uiterst rechts door overlappingen in hun aanpak te laten zien.Vander Velpen toont aan dat de resten van extreem-rechts nooit echt opgeruimd zijn: vele ex-nazi's hebben opnieuw door weten te dringen tot hoge posities in politiek en bedrijfsleven, zonder dat zij hun standpunten van toen hebben afgezworen. Vanuit hun hernieuwde positie, en met gemoderniseerde propaganda- en communicatietechnieken, doen zij opnieuw een gooi naar de macht.